Angelos Fasois Dark Design

Περί απόψεων

Σε αυτή την ενότητα θα φιλοξενηθούν απόψεις, ιδέες αλλά και θέματα που μας απασχολούν και έχουν να κάνουν με τις πολεμικές τέχνες. Η ενότητα περί απόψεων είναι υπό συνεχή ανανέωση γι' αυτό μείνετε συντονισμένοι.

 

Μαχητής

Γράφει ο Ιωάννης Γεωργαλάς 19/03/16

Με αφορμή μια συζήτηση που είχα με ένα φίλο δάσκαλο πολεμικών τεχνών, με τον οποίο γνωριζόμαστε απο παιδιά και χωρίς να θέλω να στοχοποιήσω κανέναν, γράφω κάποιες σκέψεις χωρίς συναίσθημα απλά έχοντας την ανάγκη να τις μοιραστώ.

Περνώντας τη ζωή μου ψάχνοντας στις πολεμικές τέχνες και τα μαχητικά αθλήματα για να καταλήξω κάπου που θα με γεμίζει και θα με κάνει πιο δυνατό για να μπορώ να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις τις ζωής μου, που υπήρξαν πραγματικά δύσκολες, όσον αφορά την περιοχή και τον τρόπο ζωης μου, έκανα πολλές στάσεις, γνώρισα πολλούς δασκάλους, πολλούς καλούς μαθητές δασκάλων και γενικότερα πολλούς χαρακτήρες που κινούνται σε αυτόν το χώρο. Η φύση του χώρου αυτού έχει πολύ απ΄ότι κατάλαβα να κάνει με το "εγώ" του κάθε ανθρώπου, την παιδεία του και το τι παίρνει απ΄τον εκάστοτε δάσκαλο.

Για να γράψω λοιπόν ακριβώς αυτό που σκέφτομαι, πιστεύω πως οι πιο πολλοί που ξεκινούν να μάθουν κάποια πολεμική τέχνη ή να μπούν σε κάποιο μαχητικό άθλημα το πράττουν για να κάνουν τον εαυτό τους πιο δυνατό ώστε να μπορούν σε κάποια δεδομένη στιγμή να προστατευθούν απο κάποιον πιθανό κίνδυνο.

Έχοντας αυτό στο μυαλό γίνονται λεία στα χέρια επιτήδιων που εκμεταλεύονται αυτό το γεγονός και υπόσχονται "λαγούς με πετραχείλια" σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ, όσα χρόνια και αν ασχοληθούν με το οτιδήποτε να γίνουν "λύκοι", θα παραμείνουν αρνιά. Αυτό δεν ειναι απαραίτητα κακό απλά δεν είναι αυτό που τους έταξαν και τους φούσκωσαν το μυαλό, μόνο και μόνο για να πληρώνουν τις συνδρομές και τα ιδιαίτερα μήπως και ξυπνήσουν μια μέρα και απο μαρίδα που κοιμήθηκαν γίνουν καρχαρίες.

Αυτό που με ενοχλεί λοιπόν δεν ειναι η "πελατειακή σχέση" είναι το ψέμα και η ουτοπία που ζουν μερικοί πως επειδή ασχολούνται κάποια χρόνια με κάτι και επειδή μπορεί να πήραν έναν τίτλο ή και δέκα τίτλους (δε διαφέρει) έγιναν ξαφνικά Chuck Norris ή Bruce Lee!

Ξυπνήστε όλοι εσείς λοιπόν και δείτε την αλήθεια. Κάντε πολεμικές τέχνες για να φτιάξετε φυσική κατάσταση, κάντε πολεμικές τέχνες για να ανεβάσετε το νοητικό σας επίπεδο, κάντε πολεμικές τέχνες για οποιοδήποτε λόγο και αν θέλετε, αλλά δείτε την αλήθεια.

Γνωρίζω ακόμα και δασκάλους χρόνια στο χώρο με χαρτιά αναγνωρισμένα, εκπαιδευμένους σε πολλά και διαφορετικά στυλ, που κάποια στιγμή, που βρέθηκαν σε μια εμπλοκή με ένα αλάνι που μεγάλωσε στο δρόμο να κοιτούν με τόση απορία στα μάτια τους τον αντίπαλο ξαπλωμένοι κάτω στο δρόμο και να αναρωτιούνται "μα καλά πως έφαγα ξύλο εγω; Ένας δάσκαλος τόσα χρόνια στο χώρο και μπλα μπλα".

Καταλήγω λοιπόν στο συμπέρασμα ότι το να έχεις μεγαλώσει με βουτυράκι και μαρμελάδα δύσκολα θα γίνεις μαχητής. Αν έμαθες από μικρός η μαμά να σου φέρνει το αυγουλάκι στην πλατεία για να σε ταϊσει και φώναζες "μπαμπά" όταν δε σου έδιναν πάσα οι φίλοι σου στο ποδόσφαιρο, ΞΕΧΑΣΕ ΤΟ δε θα γίνεις ποτέ μαχητής. Θα ανέβεις επίπεδο ως άνθρωπος, θα γυμναστείς περισσότερο, αλλά μαχητής δε θα γίνεις ποτέ.

Αν θες να γίνεις μαχητής πρέπει να βγεις έξω στον αληθινό κόσμο να κυλιστείς στις λάσπες, να παλέψεις για το κομμάτι ψωμί που είναι το μόνο που υπάρχει και το διεκδικούν 20 άτομα, να μη σε σταματήσει η δυνατή βροχή, ο αέρας ή το κρύο. Αν χρειαστεί να είσαι κάπου που πρέπει και θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα αν.....

Μαχητή λοιπόν θα σε κάνει η στάση ζωής που έχεις και όχι αν έμαθες 5 ή10 κινησεις. ΑΛΑΞΕ ΣΤΑΣΗ και θα γίνεις μαχητής. Δεν έχει να κάνει με την ηλικία ή με το τι έχεις σπουδάσει, αν είσαι χοντρός η αδύνατος, γυναίκα ή άντρας, έχει να κάνει με την πραγματικότητα που είναι ωμή και πικρή για όλους!